Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόεμ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα πόεμ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

1.4.23

ΓΛΥΚΟΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ



Ο ΓΛΥΚΟΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ άρχισε με τα χειρότερα ένστικτα στην επιφάνεια μες στις χειρότερες συνθήκες. Δεν πασχίζει να δικαιολογήσει την ύπαρξη του, ούτε είναι αποτέλεσμα χομπίστικης καλλιτεχνικής αυτοϊκανοποίησης. Έχει σάρκα και οστά και περπατά στην πόλη κάνοντας κύκλους μες στη νύχτα.

Δεν κλειδώνεται τα βράδια σε μουσείο, δεν σκονίζεται στο ράφι της βιβλιοθήκης. Δεν είναι εμπόρευμα, είναι ένα φυσικό χειροπιαστό αντίγραφο μιας συναισθηματικής αφαίρεσης που υπάρχει μέσα μας κι ας τη σπρώχνουμε στην άκρη κάθε βράδυ σκρολάροντας μέχρι να μας πάρει ο ύπνος.

Και η τέχνη, ως η πιο στριφνή μα άμεση συνάμα μορφή ασύγχρονης επικοινωνίας, είναι το εργαλείο που επιλέχθηκε εδώ για να κλείσει αυτή η ψαλίδα ανάμεσα σε εμάς και την πραγματικότητα.

Διότι η τέχνη φωλιάζει μες στα ακουστικά που βαράνε μουσική το πρωί στο λεωφορείο, στις σημειώσεις του κινητού με τις ατελείωτες παραγράφους, στα σκιτσάκια πάνω στα περιθώρια ενός χαρτιού. Η τέχνη υπάρχει για ν' αναβλύζει από τα κορμιά και να αναμιγνύεται με την πραγματικότητα.

Αυτή η συλλογή είναι αφιερωμένη στους ανθρώπους που με τσακισμένο το σώμα και τη σκέψη παλεύουν, ψάχνουν, φτιάχνουν, και ξεκλέβουν πίσω την χαρά και την δημιουργικότητα που τους ξηλώνει μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει αυτός ο αδιάκοπος βρόχος. Σας αγαπάω με τον χειρότερο τρόπο.

Α επίσης είναι δωρεάν. Δηλαδή διανέμεται ελεύθερα. Τζαμπέ πως το λένε. Και μάλιστα ο ΓΛΥΚΟΣ ΤΥΡΑΝΝΟΣ έρχεται κοντά σας με 4 έξτρα  κομμάτια αποκλειστικά στη φυσική έκδοση. Παράδοση χέρι με χέρι, ή μέσω ταχυδρομείου (και στα εξωτερικά ακόμα, χιτ μι απ φαμ), ή όπως αλλιώς βολεύει.

<3

 

https://sweettyrant.online




29.5.22

λέιτ νάιτ υστερία


σόρρυ δεν άκουσα τι είπες
λιώνουν όλες οι φωνές σε μια ακατάσχετη ηχώ
χοροπηδάνε τα ηχεία πέρα δώθε
και τα μάτια σου αλλάζουν μέρος όταν προσπαθώ να τα κοιτάξω

πάω τοίχο τοίχο
είμαι αρκετά κακή παρέα
δεν μπορώ να ακολουθήσω συζητήσεις που ανοίγω
δεν θα ήτανε ποτέ μάλλον το φόρτε μου ν' ανοίγομαι

μα είχα γράψει κάτι
και είχα κάνει πρόβες να σου πω τι νιώθω
κι έψαχνα την πιο σωστή στιγμή
μα μάλλον δεν μιλούσαμε την ίδια γλώσσα

ίσως κάτι να κατάφερα με ψεύτικα χαμόγελα κι ανόητα νοήματα
να ένιωσα για λίγο όπως νιώθουνε οι άνθρωποι
λέιτ νάιτ υστερία
και μετάνιωμα στο δρόμο για το σπίτι ή τον διάολο


κάτι μεγάλο έρχεται, αλλά θα αργήσει λίγο, και επίσης βαριέμαι να το τελειώσω, οπότε υπομονή

<Kali Uchis ft PARTYNEXTDOOR - fue mejor>


24.4.22

οι λύκοι


σκέφτηκα να φύγω
ξεμάκρυνα με βήματα ανάποδα απ' τον κόσμο
να μην με κυκλώνουν λύκοι
ό,τι έχω είμαι εγώ
κι ό,τι έπεσε στα χέρια μου το πλήρωσα με τόκο
με τα χέρια φαγωμένα
απ' το σκάψιμο στην άσφαλτο
στα σπλάχνα μου
στις λέξεις
δεν αφήνω πια να με κοιτούν στα μάτια
δεν κοιμάμαι
με ζυγώνουνε οι λύκοι όταν βραδιάζει
είμαι μέσα στο κεφάλι μου περσόνα νον γκράτα
μα τ' ορκίζομαι
πως έχω αγάπη μέσα μου να δώσω
απλώς όχι σε εσένα
ούτε εσένα
ναι κι εσένα λέω
σκέφτηκα να φύγω
ξεμάκρυνα με βήματα ανάποδα απ' τον κόσμο
και περίμενα ένα χέρι να με ψάξει
να με πιάσει
και να με τραβήξει πίσω
μα του κόσμου δεν του έλειψα και τόσο τελικά


-χρόνια πολλά
-γιατί

<Phoebe Bridgers - Scott Street>

27.3.22

VALENTINA


ίσως
κάπου πολύ κοντά σου
υπάρχει κάποιος
κάποια
που θέλει να σε γνωρίσει
που θέλει να μοιραστεί μαζί σου στιγμές μαγικές
σε αυτόν τον αριθμό υπάρχει πάντα ένα πρόσωπο
που ανυπομονεί να σε γνωρίσει
κάθε στιγμή σε αυτόν τον αριθμό
κάποιος
κάποια
σε περιμένει
τηλεφώνησε τώρα


(αν δεν έχεις μονάδες για τηλέφωνα τέτοια ώρα, πάτα με για να ακουστώ)


You can dream of Valentina forever.




27.2.22

άδεια σώματα


άδεια σώματα
μισογεμάτα πίκρα
που δεν βλέπουν το είδωλο τους πια
στο τζάμι του μετρό

άδεια σώματα
χτυπιούνται απ' τους λυγμούς τα ξημερώματα
σκρολάρουν αναμνήσεις
με την κούραση να κάθεται στο στήθος

άδεια σώματα
ανοιχτές πληγές και στόματα στεγνά
ρίχνουν ζάρι κάθε βράδυ
πόσες μέρες απομένουν

άδεια σώματα
χωρίς πια γλυκές χίμαιρες
παραμιλούν πριν πέσουν στο κρεβάτι
αυτές είναι οι χειρότερες ημέρες


που να κάτσεις να ηρεμήσεις

<Earl Sweatshirt - Fire In The Hole>




30.1.22

μωσαϊκό


τσιγκουνεύομαι τα συναισθήματα μου
μισοπαίζω όταν βαριέμαι
μισοδιώχνω ό,τι φτάνει πιο κοντά
όπως οι σκύλοι κυνηγάνε τ' αυτοκίνητα
απ' τον φόβο ή το φόμο
και δεν έχει καν να κάνει με εσένα
μου αρέσεις σαν ιδέα
μα δεν ξέρω αν μπορώ να σ' εμπιστεύομαι
δεν δίνω πλέον τόση σημασία σε όσα φτιάχνω και με φτιάχνουν
άμα ξέρω ότι μια μέρα θα τα πάρουν απ' τα χέρια μου

φορώ μωσαϊκό στο πρόσωπο μου
κι αλυσίδες στο λαιμό που έχουν πλέον πρασινίσει
με το χρώμα να ξεφεύγει λίγο έξω απ' τις γραμμές
πως να σε πείσω
πως δεν είναι αυτές φτηνές δικαιολογίες
έχω κουραστεί να πνίγομαι πια σε σεντόνια ξένα
και δεν έχω υπομονή
πως να σε πείσω
πως δεν είναι απειλή
όταν σου λέω δεν αντέχω άλλο


μοστ τόξικ φιούτσουρ λύρικς (παρτ 3)

<FKA twigs - track girl interlude>




26.12.21

κλείσε θα σε πάρω 'γω


έχουν ντυθεί όλοι οι φίλοι μου στο χρώμα του καθρέφτη
και χορεύουνε αμήχανα κοιτώντας τα παπούτσια τους
μου λείπει η παρέα
με πονάνε οι αγκαλιές
χέρια τρίβουν το κορμί μου σαν γυαλόχαρτο
και άλλα χέρια μένουν στο μυαλό μου δίχως να πληρώνουν νοίκι

βράδια βγαίνουνε στο δρόμο οι δαίμονες μου
μες στις φλέβες της μητρόπολης
και ουρλιάζουνε σαν λύκοι
αναπάντητες κραυγές στ' ακουστικό
λες και λέει πια ολόκληρη η πόλη
κλείσε θα σε πάρω 'γώ έχω δουλίτσα τώρα μάνα μου

φεγγοβολάνε τα μπαλκόνια σαν να καίγονται
σαν θόρυβος λευκός
μεσ' στην ηχώ από φωνές που έχουν σβήσει
σαν αστέρια που έχουν μείνει πια να κρέμονται νεκρά στον ουρανό
μα τέτοια ώρα που να πας για να τα δεις
έχουν ουρά και ραντεβού πια οι ταράτσες για να πέσεις


τσιγκουνεύομαι τα συναισθήματα μου

<Sonder - Sirens>




28.11.21

δεν χωράω πια να ζω μες στα κενά άλλων ανθρώπων


χορεύεις γύρω μου
γλιστράν όλα τα ρούχα σου όταν χαμογελάς
είναι απ' την αμηχανία ή επίτηδες
και μπαίνει το μυαλό μου σε τροχιά γύρω από 'σένα
και σου φαίνεται αστείο
μα σε ντρέπομαι
και κρύβω τις προθέσεις μου
τις θάβω στην ομίχλη που' χω γύρω από τα μάτια
όπως κρύβεις απ' το δάχτυλο τη βέρα
περιμένοντας να νιώσεις πάλι κάτι

θέλω μόνο να δαγκώσω ένα κομμάτι
πάντα πάλευα για χώρο στο τραπέζι
κι είναι γνώριμη η γεύση σου στο στόμα μου
είσαι άγαρμπη
μ' αρέσει
και είναι κρίμα
κυνηγώντας αναγνώριση πως έχει σημασία που είμαι εδώ
δεν χωράω πια να ζω μες στα κενά άλλων ανθρώπων
μα έχω δαίμονες στους ώμους μου
και ουρλιάζουν στο αφτί μου τ' όνομα σου


μιλλένιαλ υπαρξιακή κόπωση

<Kelela - The High>




31.10.21

κακομαθημένο (ft. τρία έπσιλον)


είσαι ονλάιν ή κοιμάσαι
α οκ
κάνεις ζιγκ ζαγκ
λόου κι
είχα διστάσει να σου στείλω χτες προχτές
νομίζω σ' είχα δει στο δρόμο τις προάλλες
τυλιγμένη από πάνω μέχρι κάτω με σφιχτά συρματοπλέγματα
σαν άγαλμα μ' ορθάνοιχτες πληγές
απ' τις ανάσες το κορμί σου μια μαζεύει μια φουσκώνει
σ' ένα τέμπο από τραγούδι που δεν έχω ξανακούσει
δεν χαιρέτησα
δεν με είδες
μα απ' τα μάτια σου φαινότανε πως είχες ήδη φύγει
και δεν ήθελα κι εγώ να ενοχλήσω
τον ρυθμό από το στήθος σου συγκράτησα μονάχα
και μ' έπιασε παράπονο
να είχα πιο ευχάριστα τραγούδια
για να σου τα τραγουδήσω

τι εγώ
εγώ καλά είμαι μωρέ
εδώ στο τρέξιμο
παλεύω να τινάξω απ' το βήμα μου τις άγκυρες που σέρνω
σε ζηλεύω
μα 'μαι κακομαθημένο
και δεν έχει καν να κάνει με εσένα
πια δεν έχω τα πνευμόνια
και εσύ
τρέχεις ανάποδα πάνω στις κυλιόμενες
και εγώ
έχω απλώσει το κορμί μου στα υπόλοιπα
στριμώχνομαι μέσα σ' άδεια βαγόνια
και ελπίζω
ότι κάποιος θα με ψάχνει με το βλέμμα
όταν έρθει πια η ώρα να κατέβω
σόρρυ τώρα είδα το μήνυμα
ελπίζω να 'σαι οκ

***

είδα στον ύπνο μου πως είχα μια ουρά αλεπούς και δε χωρούσε στο παντελόνι μου. ίσως φταίει που πήρα μερικά κιλά - μα είμαι τόσο γυμνασμένη στα δάκτυλα, όλη μέρα τάκα τούκα στο πληκτρολόγιο δεν έχω άλλο τρόπο να χάσω. αν ήμουν στην μεγάλη πόλη που όλοι τρέχουν θα πήγαινα από τις κυλιόμενες και ίσως να ‘χαμε διασταυρωθεί δυο τρεις φορές- σταθμός λαρίσης/ ομόνοια/ καθίσματα άνθρωποι με καπελάκια κι ο συρμός θα περάσει ξανά και ξανά και ξανά όπως τα μηνύματά που δε σταματάνε να έρχονται, όπως το φως στο δωμάτιο που δεν έχεις δει ποτέ πλημμυρισμένο από τ’ αγαπημένο μου τραγούδι σ’ επανάληψη

σαν κι εμένα που τρίζω, νομίζω τρίζω όταν κοιμάμαι και φαντάζομαι τους ανθρώπους σαν μεγάλο μπουκάλι με λουπ- λούπα μεγάλη πιστεύω είναι η σπηλιά όπου ζεις, θυμίζει εργοτάξιο πλοίων, γυαλίζεις τις άγκυρες, διαλέγεις λιμάνι, προσπαθείς να υποκριθείς πως φεύγεις για ρίο την επόμενη εβδομάδα μα καταλήγεις πάντα να γράφεις μια πετυχημένη ατάκα στο πληκτρολόγιο που μετά λίγο σβήνεις και αλλάζεις και περνάνε οι μέρες, τα χρόνια, τα mb λήγουν σε δυο μέρες κι ίσα που προλαβαίνω να σου απαντήσω:

καλά είμαι, ελπίζω κι εσύ





τρία έπσιλον: https://epsilontria.blogspot.com


Νομιζω οτι μιλας περιεργα και αν οντως μιλουσες ετσι και σε εβλεπα θα ενιωθα μια ακατανικητη αναγκη να σου ριξω κουτουλια στα δοντια

<Alina Baraz - The Beginning>



26.9.21

καμένα πίξελ πάνω στον ουρανό


καμένα πίξελ πάνω στον ουρανό
κουκκίδες που κοιτάν κουκκίδες που δεν είναι πια εδώ
είναι τα μάτια των ανθρώπων μαύρες τρύπες
κι εγώ πέφτω στο κενό
σφιχτά δεμένες χειροπέδες
από τ' άγχος
δεν μπορώ να κάνω σήμα για οτοστόπ
με καταπίνει διερχόμενος συρμός
δέκα πατώματα βαθιά μέσα στην γη
σε πιάνει δέος κι ο αυχένας για να δεις την επιφάνεια
σαν κήπος κλειδωμένος πίσω από συρματοπλέγματα
τραβάω τα μυαλά μου να ξεμπλέξουν σαν να 'ναι ακουστικά
ψάχνω επάνω για να βρω μια κουκκίδα να κοιτάει και εμένα
για να ξέρω άμα είμαι ακόμα *εδώ*
ή σκοτώνω χρόνο
ξύνοντας με κάννες τους κροτάφους
για να φύγει η σκουριά
ή η παράνοια


παράξενες φιγούρες τέτοιες ώρες οι επιβάτες στο μετρό, τρέχουν οι άνθρωποι σαν να 'τανε προγράμματα

<Rochelle Jordan - Situation>


29.8.21

πνιγμένες σειρήνες


έχει βγάλει φλας ο δαίμονας στον ώμο μου
και κάνω κύκλους μέσα στα τετράγωνα σαν να 'μαι ο καντίνσκυ
αποφεύγω χειραψίες και καθρέφτες
έχω νεύρα με την πάρτη μου
ψάχνω την περηφάνια που μου 'ξύσαν από πάνω μου
στουκάρω με άγνωστους και πετάω ό,τι νιώθω στο κενό
σαν να έχω μες στο στέρνο ένα μαύρο πια κουτί αεροπλάνου
τρέχουν πάνω στο νερό όλα τα κτίρια
σειρήνες γαντζωμένες με τα νύχια κλαίνε πάνω απ' τα περιπολικά
ουρλιαχτά χτυπάνε μέσα στο κρανίο σαν καμπάνα
τρεμοσβήνουνε στα κύματα
ακυβέρνητα κορμιά
φουσκωμένες οι πληγές απ' το αλάτι στον λαιμό μου
και βυθίζω όλα τα δόντια μου στο μπράτσο
μην φωνάξω και γυρίσουνε τριγύρω να κοιτάξουν
επειδή η προσοχή είναι ξυράφι
και σου κόβει το λαρύγγι


λεπτές νησίδες γης χορεύουν μες στη νύχτα

<Isaiah Rashad - THIB>


25.7.21

μπόι τόι


μπόι τόι
είμαι μπόι τόι
φοράω στο λαιμό μου έναν κόμπο πιο μεγάλο απ' το εγώ μου
ετεροπροσδιορίζομαι για να μην είμαι μόνο
μα δεν είμαι και το μόνο
θολωμένο μοιάζει πια το πρόσωπο σου
σαν ανάμνηση μισοκατεστραμμένη
με κοιτάς μαρμαρωμένη
με το βλέμμα ραγισμένο σαν καθρέπτης απ' την πίκρα
μόντερν μέδουσα με μπόλικα τραστ ίσιουζ
μουδιασμένα απ' τον χορό
τρεμοπαίζουν χέρια πόδια για να βρούνε πάλι σχήμα
αν κουμπώνουν από βίτσιο ή απλά από ανάγκη
σαν περσείδες παν' στο στήθος πέφτουν οι αμφιβολίες
εάν είμαι ή δεν είμαι
μπόι τόι
είμαι μπόι τόι


μπόι τόι είμαι μπόι τόι μπόι τόι μπόι τόι είμαι μπόι τόι είμαι μπόι τόι

<Joyce Wrice - Addicted>


27.6.21

κάθε φορά που σε βλέπω διαλύομαι


θέλω να ξαπλώσω όπου ξαπλώνεις
να σε ντύσω με δυο λέξεις
που στα όρθια μονάχα αστείες μοιάζουνε
δεν έχει εδώ θέραπυ στις πολυκατοικίες
και δεν βγαίνουνε οι φθόγγοι να σου πω
κάθε φορά πια που σε βλέπω εγώ διαλύομαι
τα χέρια μου κολλάνε
σ' έχω μέσα από τα βλέφαρα
και σκάβω την κοιλιά σου
τις τρεις ώρες που προφταίνω να κοιμάμαι
παίζοντας σ' όλο το γήπεδο τα συναισθήματα μου
κόουστ του κόουστ
και τα νιάτα μου να κλαίω που τα έχασα
μαζί σου ή μακριά σου
ισοβίτης
κρεμασμένος απ' τα κάγκελα που έχεις στα πλευρά σου
δικός σου
κατάδικος σου


λjίγη γλjυκοτσούτσουνη ποίηση για κορίτσα και αγόρja που διανύουν μια περίεργη φάση το τελευταίο χρονjικό διάστημα

<ELIZA - LIVID>


30.5.21

ψυχογεωγραφία


έχω χαράξει στον λαιμό μου μία άγκυρα
τραβάει τα μυαλά μου προς τα κάτω
όταν σκάει η ανάγκη για λογκ οφφ
κάνω ντέντλιφτ πια με την υπομονή μου
νιώθω πως δεν το αξίζω
να υφίσταμαι
και σβήνω στον βυθό
με το αλάτι να στραγγίζει τα πνευμόνια μου

έχω σκαλίσει στον καρπό μου κάτι θάλασσες
και πλέω πια επί της αραχώβης
κλούβες και λεωφορεία τουριστών με διαπερνούν
λες και ξέρουν ότι έχασα την πίστη μου
μα παίρνω αναπνοές για να διασχίσω τις οδούς
και ελπίζω κάπου μέσα στο κολύμπι
να με βρεις και να γνωρίσεις το κορμί μου
από τα σημάδια του


(σε μια πρόχειρη μελέτη τάχα ψυχογεωγραφίας)

<JPEGMAFIA - FEED HER!>

30.4.21

κρύα χέρια


κρύα χέρια με αγγίζουν
με πατάνε στους κροτάφους
και γλιστράω μες στην γη με εκατό κορμιά παρέα
τα φιλώ και κολυμπώ ανάμεσα τους
μπας και λιώσει από πάνω μου ο πάγος

μπαμ μπαμ

και τα σώματα σαλεύουν
ο κλοιός γύρω μου σπάει
μέσα μου παρακαλάω μη μπουκάρουν
ψάχνω χέρι μες στο κόκκινο να βρω για να πιαστώ

μπαμ μπαμ

όλα σι-θρου
με κυκλώνουνε με όπλα τεντωμένα και ουρλιάζουν
η φωνή τους καίει γνώριμα τη σάρκα και κολλάω
σαν το βύσμα στο κεφάλι να μην κάνει επαφή

μπαμ μπαμ

βρέχει μολύβι
κι ο δικός σου
το χορεύει
λες και είναι μακαρένα


χωρίς σήμα - παρακαλώ επανασυνδέστε την συσκευή

<BROCKHAMPTON - DON'T SHOOT UP THE PARTY>

31.3.21

ζάχαρη


ζιγκ ζαγκ μες στο δρόμο
με τις λάμπες της δεή πάνω στους ώμους
κουβαλάω σαν μπαλόνια χίλιους ήλιους
άδεια πρόσωπα κοιτάν' απ' τα μπαλκόνια
(ρίχνω μέσ' από τα δόντια παναγίες και χριστούς)
λένε όσο κι αν γυρνάω δεν θα πέσω ποτέ πάνω σου
κι ας μίκρυνε η πόλη
να χωρέσει μπάτσους και μικροαστούς
ηττοπάθεια και στρες
σαν την ζάχαρη κολλάει ο ιδρώτας
κι οι αγέλες μ' έχουν πάρει στο κυνήγι
δεν μπορείς πια να με σώσεις
και δεν θέλω να με σώσεις
άμα είσαι κρεμασμένη στα καλώδια κι εσύ από τις φλέβες
τι έχει μείνει για να κάνεις πια εδώ
άραγε ζεις ή σβήνεις μέρες


γιατί κάνει τελευταία λίγο ο χρόνος διακλαδώσεις

<VanJess - Cool Off The Rain (Interlude)>

30.1.21

10%


ανασαίνω κάπου ανάμεσα στις παύσεις των δεικτών
λογαριάζω με τα δάχτυλα τα χρόνια που μου μένουν
(και δεν βγαίνουν)
όσο λιώνω στο κουτί μου από τσιμέντο
κουβαλάω ενοχές
από εποχές που δεν τις πρόλαβα
και δίπλωσαν οι ώμοι απ' το βάρος
σαν να ήτανε καρέκλες θερινού
οι μέρες τρέχουν
και δεν πιάνω πια το τέμπο
ξεφορτίζει το μυαλό μου πια στα 10%
με τα χέρια στα πλευρά σπάω το στέρνο μου
και ανοίγομαι στον κόσμο παίζοντας ακορντεόν
ρεστ ιν πάουερ στον ΝΤΟΥΜ
και σε όλους όσους έκαναν τον κόσμο υποφερτό
έστω για λίγο


ένας μήνας που κοντεύει να κρατήσει έναν χρόνο

<Snoh Aalegra - All I Have>

20.11.20

*κλικ*


είχα καιρό για ντεϊντρίμινγκ να σε δω
σ' ένα μπαρ ή σούπερ μάρκετ ξέρω 'γω τώρα τυχαία
χαλαρός βαριεστημένος δήθεν απασχολημένος
να με χαίρεσαι
να σ' εντυπωσιάσω
να σου πω πως όλα παν' καλά
και να το εννοώ
ή πως τραβάω τα μυαλά μου και τα στρίβω
μέχρι ν' ακουστεί το *κλικ*
ή πως νιώθω ότι πεθαίνω με την κάθε εποχή
όσο πέφτουνε τα φύλλα απ' τα κλαδιά που 'χω για χέρια
κι όσο φεύγω να κοιτάς κι εσύ κρυφά προς τη μεριά μου
να σε κάνω να με θες σαν να 'μουν κάτι στη ζωή σου
μα κι εγώ τώρα στη θέση σου
ε μάλλον στο μουνί μου θα με έγραφα



-geia ;p
-dεn mporω twra... trο0 enα k0urαsαn χΔ
-ti geyshhhhhh??????  :-O
-filα mε nα deιs................  :-$$


<Sabrina Claudio - Wait>

26.9.20

απ' έξω


η μάνα μου κοιτάζει με παράπονο
πως του 'μοιασα μου λέει
απ' τη φάτσα ως τη φωνή του
φέικ ντιπ και ντιπφέικς
κουβαλώ την αηδία στη ματιά της
και γυρνώ όλη τη πόλη με το πόδι
προσπερνώντας αγενείς περαστικούς
με καθρέφτη αντί για μούτρα
βλέπεις άδειασε η κόλαση
και βγήκαν παγανιά οι φτωχοδιάβολοι
που σκάβουν με τα νύχια το κεφάλι μου
κι ουρλιάζω για το σπίτι με τα χέρια τεντωμένα
να την πιάσω
μήπως κάνει μακροβούτι καμιά μέρα απ' το μπαλκόνι
γιατί έμαθα απ' έξω τους λυγμούς της
 

-Μαμάαα; Μαμάκααα; Θέλω να γίνω ποιητής.
-Ναι παιδί μου θα σε κάνω.


<Brent Faiyaz - Target On My Chest>

28.2.20

Καν'τ Ριλέιτ


στριμωγμένοι οι ποιητές σας
λιβανίζονται στη σκόνη
σαν τους άκλαφτους νεκρούς σε βιβλιοθήκες
κρεμασμένοι σε οδούς
με τα παραμιλητά τους ό,τι πρέπει
για τα κείμενα της γ γυμνασίου
να τους χέζουνε στα πάρκα περιστέρια το κεφάλι
ή να χτίζονται στον τάφο τους τραγούδια ατόφιο κριντζ

καν'τ ριλέιτ

τι να μου πει κι ο καββαδίας
που δεν έχω για να πάω ούτε μέχρι το λιμάνι
μα πιο δίπλα μου αράξαν και λυσσάξαν ιταλοί από το εΡ μΠι Εν ΜπΙ
μπάτσοι έχουνε μπαρκάρει στο σαλόνι μου
παππούδια κάνουνε βουτιές στους κάδους
κι εγώ πνίγω τα όνειρα μου στην ομόνοια
γαμώ τον μπακογιάννη
(μη το κόψετε δεν βρίζω)


Κανένας νεκρός δεν αναστήθηκε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων.

<KAYTRANADA ft Teedra Moses - Culture>